Tadeusz Edward Płusa

Lekarz
15.07.1948 13.06.2022 Ostróda

Biografia

Urodził się w Ostródzie w 1948 roku.

Ukończył Wydział Lekarski Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi w 1972 r., następnie specjalizował się w chorobach wewnętrznych, pulmonologii i alergologii. Obronił pracę doktorską w 1976 r. w Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego WAM w Warszawie, a w 1985 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego w Wojskowym Instytucie Medycznym w Warszawie. Tytuł profesora zwyczajnego uzyskał w 1991 r.

Od 1991 r. pełnił funkcję kierownika Kliniki Chorób Wewnętrznych, Pneumonologii i Alergologii WIM w Warszawie, pozostając na tym stanowisku do 2015 r. Był także przewodniczącym rady naukowej WIM oraz w latach 2015–2017 zastępcą przewodniczącego rady naukowej Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego PZH.

W swojej karierze był konsultantem krajowym ministra zdrowia ds. obronności w dziedzinie chorób wewnętrznych (2004) oraz naczelny specjalista w zakresie pneumonologii i alergologii Wojskowej Służby Zdrowia (1992–2015). Od 2017 r. wykładał fizjologię i patofizjologię, a od 2019 r. choroby wewnętrzne na Wydziale Medycyny Uczelni Łazarskiego; sprawował także funkcję prodziekana ds. nauki i dydaktyki Wydziału Medycznego Uczelni Łazarskiego. Był również wykładowcą na Uczelni Techniczno-Handlowej, Wyższej Szkole Informatyki, Zarządzania i Administracji w Warszawie oraz we Wszechnicy Polskiej.

Autor setek publikacji naukowych, redaktor naczelny czasopism medycznych krajowych i międzynarodowych, m.in. Pneumonologii i Alergologii Polskiej (1990–1994), International Review of Allergology and Clinical Immunology (1994), Polskiego Merkuriusza Lekarskiego (od 1996) oraz Lekarza Wojskowego (2001–2008). Był honorowym członkiem Polskiego Towarzystwa Chorób Płuc, członkiem Sekcji Medycznej Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów (od 2006) oraz Komisji Chorób Układu Oddechowego Komitetu Patofizjologii Klinicznej Polskiej Akademii Nauk (od 2007). Jako lekarz wojskowy posiadał stopień pułkownika.

Zmarł niespodziewanie 13 czerwca 2022 r.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Uzyskał tytuł profesora zwyczajnego (1991).
Kierownik Kliniki Chorób Wewnętrznych, Pneumonologii i Alergologii WIM w Warszawie (1991–2015).
Konsultant krajowy ministra zdrowia ds. obronności w dziedzinie chorób wewnętrznych (2004).
Naczelny specjalista w zakresie pneumonologii i alergologii Wojskowej Służby Zdrowia (1992–2015).
Redaktor naczelny czasopism medycznych, w tym Pneumonologii i Alergologii Polskiej (1990–1994).

Ciekawostki

Jako lekarz wojskowy posiadał stopień pułkownika.
Od 2017 r. wykładał fizjologię i patofizjologię, a od 2019 r. choroby wewnętrzne na Wydziale Medycyny Uczelni Łazarskiego; był prodziekanem ds. nauki i dydaktyki.
Zmarł niespodziewanie 13 czerwca 2022 r.

Udostępnij